﻿<title_newspaper="Sztandar Młodych">
<title_article="Zajęcia w Instytucie Literackim im. M. Gorkiego w Moskwie">
<author_1=”T. Kwiecińska”>
<author_2=””>
<language=”pl”>
<style=”press”>
<year="1951">
<month="10">
<date=”1951-10-04”>
<period=”d”>
<status=”1_obieg”>
<support=”paper”>
Seminaria te dają możliwość wypowiedzenia wszystkich trudnych i męczących pytań, wyrabiają zdrowe podejście do krytyki, uczą jak uczyć się na błędach i osiągnięciach własnych a także kolegów. Niejednokrotnie po seminariach ten czy ów student nie może jeszcze pogodzić się z oceną jego utworów, szuka więc, bada i przemyśla sens własnych wierszy lub opowiadań i niejednokrotnie właśnie dzięki słusznej krytyce znajduje nowe drogi.
Drugą, niemniej ważną formą pracy ze studentami Instytutu Literackiego im. Gorkiego ze strony Związku Pisarzy Radzieckich są czwartkowe spotkania urządzane przez katedrę twórczości. Co czwartek więc przychodzi na spotkanie ze studentami jeden z pisarzy radzieckich, wygłasza pogadankę na obrany przez siebie temat, po czym następuje dyskusja.
Jesienią ub. roku serię spotkań czwartkowych zainicjował przewodniczący Zw. Pis. Radz. A. Fadiejew pogadanką o pracy pisarza nad pisanym już utworem. Opierając się na przykładach pracy Lwa Tołstoja nad swymi dziełami, który potrafił np. Annę Kareninę poprawiać osiem razy i osiem razy przepisywać ją od początku do końca. A. Fadiejew zwracał uwagę studentów na konieczność sumiennej, wytężonej pracy nad językiem, jako głównym materiałem tworzywa.
W dalszej części spotkań czwartkowych, Instytut odwiedzili tacy pisarze, jak Ławreniew, Pawlenko, Marszak, Erenburg, Surkow, Isakowski, Simonow, Pryszwin, Szaginian i inni. Każdy z wymienionych pisarzy mówił o innych zagadnieniach związanych bezpośrednio z ich warsztatem pisarskim, z indywidualnym doświadczeniem życiowym i twórczym.
Jednak najczęściej przez ich pogadanki przewijały się takie zagadnienia, jak praca nad zbieraniem materiału i jego odpowiednią segregacją. Przy czym zawsze zwracali oni uwagę studentów na rolę człowieka w utworze. Ilustrując swe myśli najczęściej przykładami z utworów znanych pisarzy radzieckich i rosyjskich, lektorzy dzielili się ze studentami swymi doświadczeniami w dziedzinie budowy charakterów, typów, prowadzenia akcji centralnej, drugiej i trzecioplanowej.
</support>
</status>
</period>
</date>
</month>
</year>
</style>
</language>
</author_2>
</author_1>
</title_article>
</title_newspaper>